Do A.

Codziennie widzę cudny blask Twoich oczu

Codziennie słyszę cichy stuk,

To TY kroczysz

Oczy niebieskie, rozmarzone

A ja?

Znowu nie zauważona...

trwam w oddali od serca Twojego i Twoich myśli.

Wiem, że oczy masz niebieskie,

a nie popielate, szare,

jak moja myśl, co łka

Codziennie dla Ciebie łka.

Wyrwana z marzeń

Znów marzyłam o tym, że

jesteś tu, kochasz mnie

nie opuszczasz tamtych miejsc

i poświęcasz mi myśli swe

Wymyśliłam sobie świat

Gdzieś wśród drzew stałam ja

a obok mnie stałeś ty!

W noc gwiaździstą szumiał wiatr,

śpiewał czas

i śpiewał, nietrwały czas…

Teraz z marzeń nie ma nic

wyrwali mnie i każą żyć

normalnie tak jak każdy z nich

lecz gdzie Ty?

Nie ma Ciebie

poszedłeś już

minął czas gdy byłeś tu

już odszedłeś, nie ma Cię

i przeszedł bez marzeń dzień

Źle bez Ciebie czuję się

smutny czas,

marzeń brak

i czasu dla marzeń brak.

Pożądanie

Ja Cię żądam,

Ja Cię pragnę,

Ja chcę z Tobą

być raz w życiu sam na sam,

I chce poczuć smak miłości,

smak miłości, którą wezmę, którą dam!!!

Byłaś moja, będziesz moja.

Jesteś moja w nocy,

Jesteś moja w dzień

Twoje usta chcą pomocy,

na ratunek biegnę

By ratować je!!!

Ja Cię kocham,

Jesteś moja,

Jesteś moja w chwili, kiedy jestem tu

Czy odczuwasz smak miłości

Smak miłości, jaką obdarzyłem Cię?

Jesteś moja,

Byłaś moja,

Będziesz moja

choć raz w życiu, sam na sam

I odczujesz smak miłości

Smak miłości jaką tylko Tobie dam!

ON i Vincent

Mój kolega,

ten z dawniejszych,

kochał van Gogha

Na kasecie

sam podpisał się

Vincent.

I malował,

Nie jak Vincent

lecz malował

Polubiłam ich oboje

I ich obrazy.

Mój kolega wciągnął mnie

w van Gogha świat,

a na Gwiazdkę

„Pasje życia" podarował

i napisał dedykację:

Tobie – Vincent i ja.

Było dobrze mi i koledze

w świecie Van Gogha.

Niespodzianie

przyszedł ku nam

rozstania czas.

Mój kolega stał na peronie

i wołał:

Nie zapomnij Van Gogha!!!

Nie zapomnę Cię Vincencie

ze szkolnych lat….