Dłonie

Zawsze czarowały mnie

Te maleńkie dłonie dwie

Czarowały, przesłaniały cały świat

Wiedziałam, że

Kiedyś zestarzeją się

I nie będą takie piękne

Te maleńkie dłonie twe

Wciąż obejmowały mnie

I szeptały: kochaj mnie

Maleńkie dłonie

Pełne wspomnień

Te maleńkie dłonie dwie.

***

Szybko mija, ulatuje gdzieś’

kto dogoni, ten ja ma

każde słowo pozostawi lecz…

sama dalej idzie w świat

Uśmiech pozostawi, zapach łąk

I uczucia trwały ślad

Będę gonić i dogonię ją

Chociaż jest daleko stąd.

Nie odchodź

Dlaczego echo nocy Ciebie mi zabiera?

Czemu ramiona z radości otwiera?

Proszę nie odchodź, przynajmniej teraz. 

Ja wiem, że gdzieś indziej

Jest inna, piękniejsza

Lecz proszę zostań… 

Choćby w moich wierszach.

Rozstanie

Proszę, możesz już iść,

drzwi otwarte

Możesz wyjść nie mówiąc NIC,

wyjść na zawsze

Mi nie potrzeba Twego słowa,

ani dobrego, ani złego.

Dziś twa pociecha na nic mi

czasu szkoda, możesz iść.

Dlaczego patrzą twe oczy zdziwione?

Dlaczego usta nie mówią NIC?

Przecież wiedziałeś,

że wszystko skończone,

że bez pytania

możesz wyjść.

Samotność

Dlaczego dziś, ja sama, z inną TY,

czemu los gardzi mną?

Dlaczego wciąż patrzę, 

jak tańczysz z nią,

w oczach, mącą się łzy

Ciemności w krąg

widzę całujesz ją,

czuję dotyk Twych rąk.

Pamiętam dzień,

gdy całowałeś mnie.

Wtedy - wierzyłam Ci.

Mówiłeś, że nigdy nie rzucisz mnie,

że razem będziemy wciąż.

Dlaczego świat

z pięknych różowych barw

sczerniał

i nie ma już NIC

I tylko Ty,

Ty ciągle z inną Ty,

a ja, czuję dotyk Twych rąk.